Tüm Eserleri – Nazım Hikmet Ran

Tüm Eserleri – Nazım Hikmet Ran

 1902’de doğdum 

doğduğum şehre dönmedim bir daha 
geriye dönmeyi sevmem 
üç yaşımda halep’te paşa torunluğu ettim 
on dokuzumda moskova komünist üniversite öğrenciliği 
kırk dokuzumda yine moskova tseka-parti konukluğu 
ve on dördümden beri şairlik ederim 

kimi insan otların kimi insan balıkların çeşidini bilir 
————————————–ben ayrılıkların 
kimi insan ezbere sayar yıldızların adını 
————————————–ben hasretlerin 

hapislerde de yattım büyük otellerde de 
açlık çektim açlık gırevi de içinde ve tatmadığım yemek yok gibidir 

otuzumda asılmamı istediler 
kırk sekizimde barış madalyasının bana verilmesini 
————————————————-verdiler de 
otuz altımda yarım yılda geçtim dört metre kare betonu 
elli dokuzumda on sekiz saatta uçtum pırağ’dan havana’ya 

lenin’i görmedim nöbet tuttum tabutunun başında 924’de 
961’de ziyaret ettiğim anıtkabri kitaplarıdır 

partimden koparmağa yeltendiler beni 
————————————–sökmedi 
yıkılan putların altında da ezilmedim 

951’de bir denizde genç bir arkadaşla yürüdüm üstüne ölümün 
52’de çatlak bir yürekle dört ay sırtüstü bekledim ölümü 

sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım 
şu kadarcık haset etmedim şarlo’ya bile 
aldattım kadınlarımı 
konuşmadım arkasından dostlarımın 

içtim ama akşamcı olmadım 
hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana 

başkasının hesabına utandım yalan söyledim 
yalan söyledim başkasını üzmemek için 
——–ama durup dururken de yalan söylemedim 

bindim tirene uçağa otomobile 
çoğunluk binemiyor 
operaya gittim 
———-çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın 
çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21’den beri 
———-camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye 
———-ama kahve falına baktırdığım oldu 

yazılarım otuz kırk dilde basılır 
———-türkiyem’de türkçemle yasak 

kansere yakalanmadım daha 
yakalanmam da şart değil 
başbakan filân olacağım yok 
meraklısı da değilim bu işin 
bir de harbe girmedim 
sığınaklara da inmedim gece yarıları 
yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında 
ama sevdalandım altmışıma yakın 
sözün kısası yoldaşlar 
bugün berlin’de kederden gebermekte olsam da 
————————————–insanca yaşadım diyebilirim 
ve daha ne kadar yaşarım 
———————–başımdan neler geçer daha 
—————————————————kim bilir. 

————————————–bu otobiyografi 1961 yılı 11 eylülünde 
————————————–doğu berlin’de yazıldı.

                                                         

                                                       

Yazar: Root

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.